بی قرار و دلخسته ام

زیرا که معبود را نمی یابم

همه دیوانه ام می پندارند

آری دیوانه ام

و فقط

تو می دانی که از چه رو دیوانه ام

از میان علف های باران خورده ی کوچه ی احساسم باور کرد.

آری...اولین باران که می بارید دلم به شوق دیدن رویت در کوجه

پس کوچه های شهر غربتم پرپر می زد همراه با باران پاییزی

تو را فریاد می زنم ...صدای مرا بشنو...

خاطرت خیلی عزیزه     واسه این همیشه تنها

حرم آغوش بزرگت        مثه خورشیده تو شبهام

اگه عشقه با شکوهم   واسه قلبه تو حقیره

بگو تا هر چی که دارم   پیشه پای تو بریزم

      که در دستت بجز ساغر نباشد

          زمان خوشدلی دریاب ودریاب

               که دائم در صدف گوهر نباشد

                  هانیه جان تولدت مبارک   

این پروانه از طرف من تقدیم توباد 

یادت هست می گفتی :اگر ترکم کنی روزی

تمام عمر خاموشم !

به یادت هست می گفتی : نرو هرگز که

من بی تو فراموشم !

به یادت هست می گفتی : که هر لحظه

شب ها صدایت هست در گوشم!

کنون آن روزها رفته ... ... ... تو هم رفتی

اینک من شدم تنها ... ... ... اسیر دردها

غم ها تمام روزها ... شب ها ...ماه ها 

شکسته در گلو بغضم به یادت اشک میریزم

به یادت ای وجود و هستی من

به یادت می میرم  

به یادت من اکنون.....

       با دل خسته نوشت

               با لب بسته نوشت                            

                   گرم و پر رنگ نوشت  

             روی هر سنگ نوشت

     تا بدانند و بخوانند همه

که اگر عشق نباشد دل نیست...

مثه گنجشکای عاشق  که می شینن رو شقایق

تو شبام یه باغ نوری      مثه لحظه ی حضوری

ولی تو خیال سبزت       تو به فکر یه عبوری

تو صدات بوی بهاره        شمیم یه شالیزاره

تپش دل قشنگت         مثه نبض چشمه ساره

زندان سینه است.ای کاش می دانستی که قلب اسیرش برای

دیدنت چه بی صبرانه از میان میله های سینه اش سرک می کشد

تا با دیدن لبخند چشمانت با صدای تپشهایش گوش فلک را کر کند

دستانم به ساحل وجودت نمی رسد کاش جرات پرش در این دریای

آتش را می کردی کاش صدای پرواز ذهنم را در حالی که پر می کشد

به سوی سرزمین خیالت می شنیدی و باور می کردی.